......หลาย ๆ ครั้ง.....ที่ระหว่างทางที่เดินไปมันเงียบเหงา
....ทั้ง ๆ ที่ช่วงหนึ่งในนั้น....เคยมีคนอีกคนบังเอิญเข้ามาเดินร่วมทาง
.....และเหมือนกับว่ามีจุดหมายปลายทางร่วมกัน


....แต่แล้วมันก็กลับมาดูเหมือนจะเงียบเหงา
...ยิ่งไปกว่าเก่า
........เมื่อใครคนนั้นเค๊ามีทางอีกทาง....ที่จำเป็นจะต้องเดินไปเหมือนกัน
....ไม่ว่าจะยังไง....ตัวเราเองก็จะต้องเดินต่อไป
...บนทางที่เราเลือกเดินมาแต่แรก



...แต่ใครจะรู้.....ว่าซักวันนึง


...ใครคนนั้นที่เคยร่วมทางกันมา...เค๊าอาจจะกลับมาเดินเคียงข้างเราอีกครั้ง
.......ที่สำคัญตอนนี้...เราตั้งใจและอดทนเดินต่อไปให้ดี

...เผื่อว่าเมื่อถึงเวลาที่ใครคนนั้น..กลับมา
......ทางที่เราเดินร่วมกันในวันข้างหน้า....มันจะราบรื่น

...กว่าที่เคยเป็น..ก็ได้